الشيخ البهائي العاملي (مترجم: على بن طيفور بسطامى)

61

منهاج النجاح في ترجمة مفتاح الفلاح (فارسى)

و آل محمّد درود فرست ، و درهاى رحمت و توبهء خود را به روى من بگشا ، و درهاى معصيت خود را به روى من ببند ، و مرا از زوار خود و آبادكنندگان مساجد خود ، و از جمله كسانى كه در شبانه روز با تو راز مىگويند ، و از جمله كسانى كه در نماز خود فروتن و خاشع‌اند قرار ده ، و شيطان رانده شده و تمامى سپاه ابليس را از من دور گردان ] . [ استحباب نماز در نعل عربى ] پس چون خواهى كه نعلين از پا بر آرى اول نعل پاى چپ را بر آر پيشتر از پاى راست به عكس پوشيدن ، چه سنّت است كه در وقت پوشيدن ابتدا به پاى راست واقع شود . پس اگر نعل عربى در پا داشته باشى و خواهى كه با آن نمازگزارى جايز است كه آن را از پا بدر نكنى به شرط آنكه پاك باشد ، چه نماز گزاردن در نعل عربى سنّت است ، و روايت كرده است شيخ الطّائفة و امام الشّيعة در كتاب « تهذيب » بسند صحيح از معاوية بن عمّار - كه بعضى ثقه‌اش دانسته‌اند و بعضى ممدوح - كه گفت : مكرّر ديدم حضرت امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام را كه با نعلين نماز مىگزاردند ، و نديدم هرگز كه در وقت نماز كردن نعلين خود را از پاى بر آورده باشند » . و نيز روايت كرده است عبد الرّحمن بن ابى عبد اللَّه از امام به حق ناطق ابى عبد اللَّه جعفر بن محمّد الصّادق - عليه التّحيّة و السّلام - كه آن حضرت به او خطاب نموده و فرمودند : اذا صلّيت فصلّ في نعليك اذا كانت طاهرة ، فانّه يقال من السّنّة . يعنى « هر گاه كه تو نماز گزارى پس بايد كه با نعلين خود نماز گزارى گاهى كه پاك باشد ، تا آنكه گفته شود در ميان مردمان كه اين فعل از افعال سنّتى نماز است » . و قول امام عليه السّلام به راوى مذكور كه اذا صلّيت فصلّ في نعليك - الى آخر الحديث ، ظاهر آنست كه آن حضرت اراده كرده باشند به اين كلام اين معنى را كه هر گاه تو كه از وجوه مردمى و همه كس اذعان خوبى تو كرده‌اند در نعلين خود نماز گزارى هر آينه